Czym jest psychologia sportu?

Jaka jest rola i zadania psychologa sportowego (psychologa sportu)?

Na tej stronie chciałbym w paru słowach przedstawić podstawowe informacje na temat psychologii sportu i pracy psychologa sportowego. Więcej szczegółowych informacji na te tematy znajdziesz w dziale „Artykuły”, gdzie sukcesywnie będą dodawane przeze mnie nowe materiały. Ty również możesz je dodawać, wystarczy, że założysz sobie konto i zalogujesz się w portalu. Zapraszam do takiej współpracy, w jednym miejscu moglibyśmy stworzyć kompendium wiedzy z zakresu psychologii sportu.

Psychologia sportu jest nauką stosowaną wykorzystującą wiedzę pochodzącą z badań naukowych w praktyce. Jest to o tyle ważne, że proponowane i stosowane metody i techniki w pracy psychologa sportowego są sprawdzane w warunkach eksperymentalnych a ich skuteczność w sporcie potwierdzona w praktyce. Celem psychologii sportu jest przede wszystkim wyposażenie sportowców w takie umiejętności psychologiczne, które pomogą im w podniesieniu poziomu wykonania danego zadania i w efekcie osiągnięcie lepszego wyniki.

Do głównych obszarów w których odbywa się praca psychologa sportu, należą: m.in.: umiejętność kontrolowania pobudzenia i osiągania jego optymalnego poziomu przed startem, budowanie pewności siebie, nauka radzenia sobie ze stresem, trening wyobrażeniowy, definiowanie celów, nauka koncentracji, doskonalenie technik komunikacji interpersonalnej. Psychologia sportu ma w swoim repertuarze wiele technik treningu psychologicznego, są to m.in.: nauka różnego rodzaju technik relaksacyjnych jak np. trening autogenny Schulza, relaksacja progresywna Jacobsona, hipnoza sportowa, ćwiczenia na nowoczesnych urządzeniach do biofeedbacku i wiele innych klasycznych jak np. trening interpersonalny w grupie czy konsultacje indywidualne z poszczególnymi zawodnikami.

Często również psycholog sportowy występuje w roli interwenta kryzysowego, wówczas gdy występują różnego rodzaju konflikty i kryzysy, jak np. choroba zawodnika czy któregoś z członków rodziny (np. małżonka czy dziecka, wypadek itp.), które mają wpływ na zawodnika i utrudniają jego skuteczne funkcjonowanie w obszarze sportu. Poważniejszymi problemami psychologicznymi jak np. obniżony nastrój, depresja czy uzależnienia psychologowie sportowi współpracują z psychologami klinicznymi i psychoterapeutami.

Ponieważ niedawno zakończyły się Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008 a już za cztery lata kolejne Igrzyska Olimpijskie w Londynie w roku 2012, chciałbym poruszyć temat przygotowania psychologicznego zawodników do startu w imprezach sportowych.

Zarówno w trakcie jak i po Igrzyskach na różnego rodzaju forach internetowych pojawiło się wiele komentarzy dotyczących przyczyn porażek naszych zawodników. Można było również znaleźć stwierdzenia, że: „nasi sportowcy żałują kasy na psychologów sportowych”. Problemem chyba jednak nie są pieniądze ale to, że na polu samej psychologii sportu jest jeszcze wiele do zrobienia, szczególnie jeśli chodzi o rozpowszechnienie wiedzy na temat korzyści wynikających z pracy, z psychologiem sportowym. Kontakt z psychologiem nawiązuje się bowiem najczęściej dopiero wówczas kiedy idzie, albo poszło coś nie tak. Do póki wszystko jest ok, uważa się, że nie ma takiej potrzeby, a to największy błąd!!! Każdy wie, że lepiej jest zapobiegać niż leczyć, w tym celu należałoby uczyć sportowców pewnych umiejętności psychologicznych już od małego. Najlepszym przykładem niech będzie Tiger Woods, który od 10 roku życia współpracuje z psychologiem. Musimy zatem zmienić naszą mentalność i przestać myśleć o psychologu sportowym jako o człowieku którego praca zaczyna się wtedy gdy zawodnikowi coś idzie nie tak jak potrzeba albo są problemy. Psycholog sportowy to przede wszystkim człowiek, może pomagać zawodnikowi DOSKONALIĆ SIĘ, ROZWIJAĆ, POSZERZAĆ swoje umiejętności psychologiczne, a nie tylko pomagać mu jak ma trudności czy problemy. Tak samo jest w codziennym życiu, kiedy słyszymy, że ktoś korzysta z usług psychologa, myślimy: "coś z nim jest nie tak”. A często przecież spotykamy się z ludźmi, którzy bardzo dobrze funkcjonują w życiu (przykładem będą właśnie sportowcy) i nie są w potocznym tego słowa znaczeniu "chorzy", czują jednak potrzebę doskonalenia się, samorozwoju czy po prostu bliższego poznania się. Czy zatem ludzie tacy są słabsi przez to, że korzystają z usług fachowca jakim jest psycholog, czy psycholog sportowy? Oczywiście NIE! Kiedy usłyszycie zatem, że ktoś z Waszych bliskich np. sportowiec "korzysta" z usług psychologa czy psychologa sportowego, przypomnijcie sobie te słowa i odrzućcie stereotyp kogoś, kto musi korzystać z pomocy a pomyślcie o nim jak o człowieku, który tego chce, jest silny i dąży do rozwoju i samorealizacji a psycholog sportowy jest jego trenerem umiejętności psychologicznych, które doskonali tak samo jak swoja grę.

Reasumując zachęcam wszystkich do wykorzystywania wiedzy z zakresu psychologii sportu i współpracy z psychologiem sportu.

Pozdrawiam i życzę wszystkim wielu sukcesów